Mythen, sagen en legendes vind je overal ter wereld, zo ook in de streek rond het Comomeer. In deze reeks komen de oude volksverhalen, die van generatie tot generatie daar zijn doorverteld, weer tot leven.
De Sassalbo (sasa bianca, 2841 m) is de berg die ten oosten boven Poschiavo uittorent en ze is gemakkelijk te herkennen tussen alle andere toppen, omdat de rotsen van het bovenste deel, van kalksteenachtige aard, opvallen door hun witte kleur. Daardoor ontstaat in de zomer de illusie van een onnatuurlijke sneeuwbedekking.
Aan deze berg is een zeer oude legende verbonden die vertelt dat deze plaatsen bevolkt werden door de mythische Salvanchi: wilde, reusachtige mannen met een zonderlinge en verontrustende aard, een variant van de mythe van de Wildeman. Volgens sommigen beschikten ze over een wonderbaarlijke vaardigheid, die hen tot allesbehalve ruwe en wrede wezens maakte. Anderen echter beweren dat de Salvanchi beestachtig zijn, toegewijd aan diefstal en het ontvoeren van jonge meisjes, altijd vastbesloten hun dierlijke honger te stillen, zo onbedwingbaar dat zij zelfs mensenvlees niet versmaden.
Hieronder volgt de eerste variant van de legendes over de Salvanchi.
Men vertelt dat de Salvanchi op een keer van de Sassalbo afdaalden en plotseling neerstreken op de weiden van de alpe Sassiglione, waar de herders bezig waren boter te maken. Verbijsterd en sprakeloos zagen deze hen naderen met gezichten die meer aan de trekken van een beer deden denken dan aan die van een mens. Maar zij waren niet gekomen om te plunderen, noch om geweld te plegen: integendeel, ze waren vrolijk en spraken de herders aan in een vreemde, nooit eerder gehoorde taal, maar met een vriendelijke en speelse toon.
De Salvanchi namen de werktuigen van de kaasmakerij ter hand, voltooiden het werk van de herders en maakten een uitstekende en voortreffelijke boter, stevig en met een uitnodigende goudgele kleur. Vervolgens richtten zij hun aandacht op de wei, waaruit zij met een voor de herders onbekende techniek uiterst zuivere was wisten te winnen, een product dat vroeger zeer kostbaar was.
Ten slotte, even plotseling als ze gekomen waren, vertrokken ze weer, terwijl ze vrolijke liederen zongen met vreemde en bizarre melodieën. Toen de herders eenmaal van hun verbazing bekomen waren, probeerden zij – en dat deden ze vele malen – de handelingen van de Salvanchi te herhalen, maar ze slaagden er nooit in om even voortreffelijke boter te maken, laat staan om was uit de wei te verkrijgen.
