Italië, de donkere eeuwen 14: De Kerk in het begin (1)

Vroege christelijke symbolen: brood en vis (Catacomben van Callistus, Rome)

De eerste kerken, de eerste geloofsgemeenschappen, bestonden uit kleine cellen. Aan het hoofd van elke gemeenschap stond een presbyter, een priester die vrij gekozen werd door het groepje gelovigen. Om hem te ondersteunen werden diakens, subdiakens, acolieten, voorlezers en exorcisten aangesteld. Ieder deed zijn werk vrijwillig en belangeloos.

In deze begintijd bestonden er geen hiërarchische verhoudingen binnen en tussen de kerkelijke gemeenschappen. Dat leverde een perfecte democratische orde op, maar geen vorm van organisatie. Toen de gemeenschappen groeiden en in aantal toenamen, gingen de presbyters over tot het kiezen van een episkopos, een bisschop, die coördinerende taken uitvoerde.

In de 4e eeuw verschenen de eerste aartsbisschoppen, metropolieten en primaten, die aan het hoofd van de bisschoppen in een bepaalde provincie stonden. Weer later werd in vijf steden (Rome, Constantinopel, Antiochië, Jeruzalem en Alexandrië) een patriarch aangesteld, waarbij die van Rome paus werd genoemd. Die titel werd echter ook voor veel andere bisschoppen gebruikt. De paus van Rome was aanvankelijk gewoon de bisschop van Rome, net als alle andere collega’s gekozen door de clerus en de inwoners van de stad.

 

Over Alfons Caris 72 Artikelen
Alfons Caris is vertaler Italiaans-Nederlands en publiceert over Italië in zijn blog www.initalia.nl.

Taste-Italy.be maakt gebruik van cookies. Door onze website te bezoeken verklaar je je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'cookies toestaan" om de surfervaring te verbeteren. Als je doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van de cookie-instellingen of je klikt op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten