Helemaal in het zuiden van Toscane ligt aan de kust even voorbij de Lagune van Orbetello, een bijzonder stukje natuur: de Oase van Burano, met daarbinnen het Lago Di Burano.
Burano is een staatsnatuurreservaat dat wordt beheerd door de WWF. Het gebied ligt op een steenworp afstand van de Via Aurelia. Maar als je het niet weet rijd je er zo aan voorbij.
Het meer van Burano is een kustmeer dat brak water bevat en met de zee verbonden is. Gemiddeld is het slechts een meter diep. De beschermde, twaalf kilometer lange kuststrook aan de zeezijde is bedekt met pionierplanten en mediterraanse macchia. In de bosstroken staan steeneiken en prachtige oude kurkeiken. In de moerassige gebieden groeien onder andere orchideeën.
Van de herfst tot de lente bevolken vele soorten watervogels de oase. Het meer dient dan als standplaats voor tienduizenden overwinteraars, met name eenden. Stekelvarkens, dassen, wilde konijnen, bunzingen, egels, steenmarters, vossen en wezels huizen dan weer in de duinen. Daarnaast vind je er allerlei soorten slangen, de landschildpad en de moerasschildpad.
Langs de kust ligt een oude wachttoren, de Torre di Buranaccio.
De Oase heeft een bezoekerscentrum en beschikt ook over een eenvoudig gastenverblijf. Achter het bezoekerscentrum loopt een pad naar het meer, maar als u het reservaat echt wilt verkennen kan dat alleen via een begeleide excursie die u daar kunt boeken. Meer informatie is te vinden op de website van het meer.
