Mythen, sagen en legendes vind je overal ter wereld, zo ook in de streek rond het Comomeer. In deze reeks komen de oude volksverhalen, die van generatie tot generatie daar zijn doorverteld, weer tot leven.
Lang geleden, in de tijd dat de bossen rond Poggiridente-Alto nog dicht en ondoordringbaar waren, leefde er een eenvoudige herder. Elke dag dreef hij zijn kudde schapen langs de groene berghellingen, over paden die hij goed kende, maar die nooit helemaal veilig waren. Vooral de wolf werd gevreesd: een dier dat symbool stond voor hongerige wreedheid en onvoorspelbare kracht.
Op een avond, toen de zon langzaam achter de bergen zakte en lange schaduwen over het landschap vielen, hoorde de herder plotseling een dreigend gegrom. Toen hij zich omdraaide, zag hij een grote wolf voor zich staan, met glanzende ogen, opstaande haren en ontblote tanden. Tot zijn grote schrik richtte het dier zich niet op de schapen, maar op hemzelf, alsof hij het echte doelwit was.
De herder voelde de angst door zijn lichaam trekken. Ontsnappen was onmogelijk en hij had niets om zich te verdedigen. In zijn wanhoop verloor hij echter zijn geloof niet. Hij viel op zijn knieën en bad vurig tot de Heilige Maagd Maria, smekend om bescherming en hulp.
Op dat moment werd alles om hem heen plotseling verlicht door een zachte, hemelse gloed. Voor hem verscheen Maria, stralend en verheven, met het Kind Jezus in haar armen. Haar aanwezigheid bracht een diepe rust met zich mee. De woede van de wolf verdween onmiddellijk: het dier hield op met grommen, liet zijn kop zakken en werd rustig en mak. Tot ieders verbazing strekte de wolf zijn poot uit naar de herder, als teken van onderwerping en vrede.
De herder bleef ongedeerd achter, vervuld van dankbaarheid. De wolf draaide zich om en verdween zwijgend in het bos, zonder nog iemand kwaad te doen.
Ter herinnering aan dit wonder heeft men op die plek later een kruis geplaatst, met daarop een afbeelding van Maria en het Kind Jezus. Zo bleef het verhaal voortleven, als teken dat geloof en vertrouwen zelfs de grootste angst kunnen overwinnen en woeste kracht kunnen veranderen in zachtheid.
Vrij naar Massimo dei Cas
