In deze reeks belichten we telkens een model dat in de geschiedenis van de (Italiaanse) auto een belangrijke rol heeft gespeeld, zij het door zijn techniek, styling, populariteit of andere reden.
De Alfa Romeo Montreal is een van de meest intrigerende en eigenzinnige sportwagens die het Italiaanse merk ooit heeft gebouwd. Met zijn opvallende design, geavanceerde techniek en relatief korte productieperiode heeft de Montreal een bijna mythische status verworven onder autoliefhebbers. Hoewel hij bij zijn introductie gemengde reacties kreeg, wordt de Montreal vandaag de dag beschouwd als een icoon van Italiaanse autokunst uit de jaren zeventig.
Ontstaan en achtergrond
De oorsprong van de Alfa Romeo Montreal ligt in de Wereldtentoonstelling van 1967 in Montreal, Canada. Alfa Romeo presenteerde daar een futuristisch ogende conceptauto, ontworpen door Marcello Gandini bij carrosseriebouwer Bertone. Het studiemodel was gebaseerd op het chassis van de Alfa Romeo Giulia Sprint GT en werd aangedreven door een viercilinder motor. Het publiek reageerde enthousiast, vooral op het gedurfde ontwerp, en Alfa Romeo besloot het concept verder te ontwikkelen tot een productieauto.
Het duurde echter enkele jaren voordat de definitieve versie klaar was. Pas in 1970 werd de productieversie van de Montreal gepresenteerd, ditmaal uitgerust met een compleet andere aandrijflijn en aangepaste techniek. De naam “Montreal” bleef behouden als eerbetoon aan de wereldtentoonstelling waar het ontwerp voor het eerst te zien was.
Design: gedurfd en herkenbaar
Het uiterlijk van de Alfa Romeo Montreal is zonder twijfel een van zijn sterkste troeven. De auto is laag, breed en gespierd, met een uitgesproken jarenzeventig-karakter. Een van de meest kenmerkende elementen zijn de gedeeltelijk afgedekte koplampen met horizontale lamellen, die bij het inschakelen van het licht opzij schuiven. Dit detail is uniek en maakt de Montreal onmiddellijk herkenbaar.
Aan de zijkant vallen de NACA-luchtinlaten achter de zijruiten op, een verwijzing naar de racewereld en tegelijk een functioneel element voor de koeling. De achterzijde wordt gedomineerd door brede achterlichten en een relatief korte, aflopende kofferdeksel. Het geheel oogt krachtig en elegant tegelijk, typisch Italiaans, en laat zien dat vormgeving bij Alfa Romeo altijd een centrale rol heeft gespeeld.
Techniek en prestaties
Onder de motorkap van de Montreal ligt een 2,6-liter V8-motor, een afgeleide van de krachtbron die Alfa Romeo gebruikte in zijn Tipo 33-racewagens. Voor straatgebruik werd de motor aangepast, met onder meer mechanische brandstofinjectie van SPICA. De V8 levert ongeveer 200 pk, wat in die tijd indrukwekkend was voor een atmosferische motor van deze cilinderinhoud.
De motor is gekoppeld aan een vijfversnellingsbak, wat de Montreal tot een serieuze grand tourer maakt. De topsnelheid ligt rond de 220 km/u, en de acceleratie van 0 naar 100 km/u neemt ongeveer 7,5 seconden in beslag. Daarmee kon de Montreal zich meten met andere sportwagens uit zijn tijd, zoals de Porsche 911, de Maserati Merak en de Ferrari Dino.
Het chassis en de wielophanging zijn deels gebaseerd op bestaande Alfa-techniek, maar werden versterkt om het extra vermogen aan te kunnen. De Montreal heeft schijfremmen rondom en een relatief verfijnde wegligging, al werd hij door sommige testers als zwaar en wat ondersturend ervaren.
Interieur en comfort
Het interieur van de Alfa Romeo Montreal ademt eveneens de sfeer van de jaren zeventig. Het dashboard is rijkelijk voorzien van ronde klokken, diep in het instrumentenpaneel verzonken en gericht op de bestuurder. De stoelen zijn sportief gevormd en bieden redelijk veel steun, al is de zitpositie voor langere bestuurders soms wat krap.
Hoewel de Montreal officieel een 2+2 is, zijn de achterstoelen vooral geschikt voor bagage of korte ritten. Het comfortniveau is typisch voor een sportwagen uit die periode: acceptabel, maar niet luxueus. Airconditioning en elektrische ramen waren beschikbaar.
Ontvangst en commerciële uitdagingen
Ondanks zijn indrukwekkende techniek en spectaculaire uiterlijk was de Montreal bij zijn introductie geen onverdeeld succes. Een belangrijk probleem was de hoge prijs, vooral in verhouding tot andere sportwagens uit die tijd.
Ook het brandstofverbruik speelde een rol. De V8-motor was dorstig, en tijdens de oliecrisis van 1973 werd dat een serieus nadeel. Hierdoor bleef de verkoop achter bij de verwachtingen. Tussen 1970 en 1977 werden er slechts ongeveer 3.900 exemplaren geproduceerd, wat de Montreal tot een relatief zeldzame auto maakt.
Erfgoed en waardering vandaag
Waar de Montreal vroeger soms werd gezien als een buitenbeentje, is de waardering in de loop der jaren sterk gegroeid. Tegenwoordig wordt hij geprezen om zijn unieke design, zijn directe band met de racegeschiedenis van Alfa Romeo en zijn karaktervolle V8. Goed onderhouden exemplaren zijn gewild bij verzamelaars en behalen hoge prijzen op veilingen.
De Montreal wordt vaak gezien als een symbool van een tijdperk waarin autofabrikanten durfden te experimenteren, zowel qua vormgeving als techniek. Hij vertegenwoordigt de passie en eigenzinnigheid die Alfa Romeo zo geliefd maken bij liefhebbers.
Conclusie
De Alfa Romeo Montreal is geen perfecte auto, maar juist zijn imperfecties maken hem interessant. Hij combineert race-technologie met uitgesproken design en weerspiegelt de ambities én uitdagingen van Alfa Romeo in de jaren zeventig. Als rijdend kunstwerk en als historische sportwagen heeft de Montreal zijn plaats in de autogeschiedenis meer dan verdiend. Voor velen is hij niet alleen een auto, maar een emotionele ervaring op wielen – precies zoals een echte Alfa Romeo hoort te zijn.
