Maar één bepaalde Ferrari heeft een bijzondere naam op de carrosserie staan, namelijk die van een filmster. Het is de BB, genoemd naar Brigitte Bardot.
Het was eind jaren ’60 toen Ferrari een opvolger aan het plannen was voor de beroemde Ferrari Daytona. Het zou een auto worden volgens de laatste mode, dus met de motor midden achter. Dit concept was iets wat de grote concurrent Lamborghini al had met de Miura. Ferrari had weliswaar zijn Dino met middenmotor, maar die speelde in een lagere categorie dan de Miura.
Het doel was om de concurrentie te verpletteren en het was geen toeval dat de motor die voor de nieuwe supercar werd gekozen niet langer de klassieke V12 was, maar het ‘platte’ 12-cilindermodel. Het was dezelfde motor met de 180 graden ‘V’ die eindeloos veel succes had gebracht in de Formule 1-auto van Niki Lauda.
Huisdesigner Pininfarina kwam op de proppen met een meesterlijk getekende wagen. Het was het geesteskind van hoofdontwerper Leonardo Fioravanti. Het prototype was werkelijk prachtig en had zoveel mooie rondingen en charme dat Fioravanti en zijn collega’s in Maranello, Angelo Bellei en Sergio Scaglietti, de auto intern de naam ‘BB’ gaven, Brigitte Bardot.
Terwijl ze hard werkten aan het verfijnen van het prototype, raakten uiteindelijk alle Ferrari-afdelingen die aan de ontwikkeling van de auto werkten eraan gewend om hem BB te noemen.
En uiteindelijk brak het moment aan voor het Autosalon van Turijn in 1971 en de onthulling van de 365 GT4 BB. De naam verdient een goede uitleg: zoals gebruikelijk bij Maranello stond ‘365’ voor de cilinderinhoud, die, vermenigvuldigd met twaalf, een totale cilinderinhoud van 4,4 liter opleverde; ‘GT’ stond voor ‘Gran Turismo’; ‘4’ verwees naar het aantal bovenliggende nokkenassen (twee per bank); maar wat betreft de ‘BB’… Een Ferrari met een vrouwelijke naam was ongehoord. Officieel stond het volgens Ferrari dus voor ‘Berlinetta Boxer’: een nette oplossing om het liefdesverhaal te verdoezelen.
Toch was het een ietwat geforceerd argument, om twee redenen. Ten eerste duidt de term ‘Berlinetta’ meestal op een auto met een motor voorin en een carrosserie die deed denken aan een sedan (‘berlina’ in het Italiaans), en zeker niet op een futuristische supercar met een motor in het midden.
Ten tweede was er de term ‘Boxer’: de BB-motor is technisch gezien geen boxermotor, maar een V12-motor met een hoek van 180 graden. Vanuit mechanisch oogpunt is het verschil opmerkelijk en duidelijk merkbaar in de krukas van de boxer, die er anders uitziet en de zuigers tegen elkaar lijkt te duwen (vandaar de naam).
Hoedanook, de auto was voor een Ferrari een succes. Na een lichte facelift en grotere motor (en nieuwe naam 512 BB) bleef hij tot 1984 in productie.
