![](https://taste-italy.be/wp-content/uploads/2024/06/Learco-Guerra-Fausto-Coppi-en-Charly-Gaul-Giro_dItalia-639x381.jpg)
In deze reeks stellen we de allergrootste campionissimi uit het Italiaanse wielrennen aan jullie voor. Italië speelde al van in de beginjaren een vooraanstaande rol in het internationale wielrennen. Het land bracht tal van de meest legendarische kampioenen voort. Bewijs: in de top 20 van de all time ranking vinden we zomaar eventjes negen Italianen terug. Desondanks speelt het land nu al verschillende jaren niet meer mee in de wielertop.
De volgende campionissimo die we hier voorstellen is Learco Guerra (14 oktober 1902 – 7 februari 1963). Hij was profwielrenner van 1928 tot 1945. Het hoogtepunt van zijn carrière was zijn eindzege in de Giro d’Italia van 1934.
![](https://taste-italy.be/wp-content/uploads/2024/06/Learco_Guerrain-1930-op-de-Sospel.jpg)
Hij werd geboren in San Nicolò Po, een deelgemeente van Bagnolo San Vito in Lombardije. Guerra kreeg de bijnaam “Menselijke locomotief” vanwege zijn duurzame kwaliteit in vlakke etappes. Na middelmatige voetbalpogingen werd Guerra professioneel wielrenner in 1928, toen hij 26 was. Het jaar daarop werd hij Italiaans kampioen, racend als onafhankelijke of semi-prof.
Eerste roze trui
In 1930 won hij zijn eerste Italiaanse nationale kampioenschap wegrace, de eerste van vijf opeenvolgende overwinningen. Datzelfde jaar werd hij tweede in de Tour de France nadat de Italiaanse leider, Alfredo Binda, in slechte vorm bleek. De race werd gewonnen door de Fransman André Leducq. In 1931 won Guerra vier etappes van de Giro d’Italia, maar niet de eindoverwinning. In deze Giro was hij de eerste renner die de roze trui droeg. Hetzelfde jaar won hij het wereldkampioenschap wielrennen.
![](https://taste-italy.be/wp-content/uploads/2024/06/Learco-Guerra-Milaan-Sanremo-1931.jpg)
In 1933 werd Guerra opnieuw tweede in de Tour de France en won hij Milaan-San Remo. In 1934 kwam zijn grootste succes, toen hij liefst tien etappes in de Giro d’Italia én het algemeen klassement won. Hij werd dat jaar ook tweede in het wereldkampioenschap.
Guerra vestigde een record van overwinningen in één jaar dat alleen in de jaren 1970 werd overtroffen. Zijn roem werd uitgebuit door de fascistische regering, die profiteerde van zijn heldenstatus.
Na zijn pensionering als wielrenner werkte hij als teammanager voor renners als Hugo Koblet en Charly Gaul.