![affiche (1)](https://taste-italy.be/wp-content/uploads/2021/01/affiche-1-640x381.png)
Buitengewoon Vlaams theater met Italiaanse roots
Nobelprijswinnaar literatuur (1997) Dario Fo werd geboren in Sangiano (Lombardia) in 1926. Hij werd bekend als politiek geëngageerd toneelregisseur, -auteur en acteur. In het begin van zijn theatercarrière probeerde hij met zijn groep Nuova Scena theater tot bij de gewone man te brengen, en speelde hij werkelijk overal, tot in fabriekshallen toe. Zijn werk is sociaal geëngageerd en is daarbij sterk gebaseerd op de commedia dell’arte. Deze middeleeuwse vorm van theater vertoonde straattoneel aan het doorsnee publiek waarbij men tussen de regels kritiek leverde op de machthebbers, en waarbij men de problemen van de gewone man onder de aandacht bracht.
Antwerpen, jaren 70. Hilde Uitterlinden en Charles Cornette van de Antwerpse KNS spelen de hoofdrol in een stuk “Het zevende gebod: steel wat minder” in regie van Arturo Corso gebaseerd op Dario Fo’s werk. Dit theater is voor hen zo anders, dat ze besluiten met Corso op rondreis te gaan in Europa voor inspiratie. Teruggekeerd bewerken zij “Mistero Buffo” en ‘vertalen’ het naar de Vlaamse situatie. Hun versie bestaat uit een synergie van twee stukken van Dario Fo: enerzijds “Ci ragione e canto”, en anderszijds “Mistero Buffo”, dat het verhaal van de man in de straat vertelt parallel met de belangrijkste gebeurtenissen in Jezus’ leven.
Het theaterstuk gaat in première in 1972 in het kleine zaaltje van de Muntschouwburg als vrije productie (lees: zonder subsidies) en duurt liefst drie uur. Het is meteen een voltreffer, en beroert publiek en critici. De Franse versie van het stuk gaat een jaar later, in 1973, op het festival van Avignon in première. Het grote succes leidt tot de oprichting van de theatergroep Internationale Nieuwe Scène en levert acteurs als Dora Van der Groen maar ook Jan Decleir hun naam en faam op die ze vandaag nog meedragen.
Tot 1975 werd Mistero Buffo getoond zonder de minste subsidies. Het succes van het stuk in binnen- en buitenland is in belangrijke mate te danken aan de variatie op gebied van zang, dans en humor. Wannes Van de Velde en Bernard Van Lent hadden hierin een grote verdienste: zij richtten hun aandacht op het muzikale, en selecteerden een reeks Italiaanse folksongs die werden aangepast voor het theaterstuk. Dit maakte van Mistero Buffo een totaalspektakel dat eenieder kon bekoren. De muziek werd apart op vinyl en later op cd uitgebracht.
Was het allemaal peis en vree? Neen. Vanwege de duidelijk linkse sympathieën van auteur Dario Fo leverde het theatherstuk vaak ideologische discussies op. ‘Politieke clown’ Dario Fo was tot in 2006 nog politiek actief, toen hij de voorverkiezingen om de burgemeestersjerp van Milaan bij de sociaaldemocratische partij verloor van Bruno Ferrante, die op zijn beurt verloor van Letizia Moratti. Vlaanderens beroemdste bard Wannes Van de Velde overleed twaalf jaar geleden, op 10 november 2008 in zijn geliefde Antwerpen aan de gevolgen van leukemie. Met de muziek van Mistero Buffo liet hij een fantastische erfenis na.
![](https://taste-italy.be/wp-content/uploads/2021/01/dario_fo.jpg)