In zijn boek Storia della mia Gente (de titel van de Nederlandse vertaling luidt Velours uit Prato) beschrijft de Italiaanse auteur Edoardo Nesi de verkoop van het familiebedrijf van zijn ouders en grootouders tegen de achtergrond van de teloorgang van de textielnijverheid in Prato. Met dit boek won hij in 2011 de prestigieuze Italiaanse boekenprijs Premio Strega. Het vertelt het verhaal van de vele kleine familiale textielbedrijfjes in Prato en hoe die het in het begin van dit millennium moeilijk kregen door de toenemende kosten en de mondialisering. Ze konden niet op tegen de concurrentie van de grote merken, moesten de deuren sluiten of werden opgekocht door Chinezen.
Schrijven of ondernemen?
Het bedrijf van de familie Nesi werd opgericht door de grootouders van Edoardo in de jaren ’20 van de vorige eeuw als weverij. Na de Tweede Wereldoorlog veranderde het in een wolfabriek. Na zijn studies begon Edoardo Nesi in het familiebedrijf te werken, hoewel zijn interesse eerder bij literatuur en schrijven lag. Het leiden van een bedrijf was niet zijn roeping. Toch probeert hij elf jaar lang beide beroepen te combineren. Wanneer de textielnijverheid in Prato het moeilijk krijgt door de toestroom van goedkope Chinese arbeidskrachten en collega-bedrijven de concurrentie niet langer aankunnen, besluit ook hij het familiebedrijf te verkopen aan een Chinese overnemer. Dat is voor hem een pijnlijke beslissing. Het voelt alsof hij zijn familiegeschiedenis verloren laat gaan.
Student en leerling
Edoardo Nesi neemt ons mee naar zijn jeugdjaren. Hij beschouwt zichzelf als een geluksvogel. Op zijn vijftiende trekt hij in zijn eentje naar een universiteit in de Verenigde State om Engels te leren. Die zomerse vakantiecursussen in Amerika houdt hij jaren vol. Intussen begint hij in Firenze aan een rechtenstudie, maar dat is niet zijn ding. Hij start dan maar als leerling in het bedrijf van zijn ouders en grootouders. Bedoeling is dat hij op termijn de leiding over het bedrijf zal overnemen. En dat gebeurt ook effectief. Maar de roep van het schrijverschap is voor hem groot. Wanneer ook de economische omstandigheden het moeilijk maken om het bedrijf winstgevend te houden, besluit de familie tot de verkoop.
Teloorgang van een hele industrie
De globalisering van de economie met goedkope grondstoffen en arbeidskrachten uit lage loon landen bracht een grote druk op de prijzen mee. Kleine Italiaanse bedrijfjes hielden het niet vol en werden opgekocht door de grote spelers of overgenomen door Chinezen die massaal naar Prato kwamen. Lokale tradities, het zo geroemde vakmanschap en het gevoel een gemeenschap te zijn, verdwijnen langzaam. Chinese arbeiders en ondernemers nemen het werk over en starten nieuwe bedrijven in de regio. Nesi heeft het moeilijk met die evolutie.
Inspiratie voor het schrijven
Edoardo Nesi mag dan wel het ondernemerschap hebben opgegeven, de textielindustrie in Prato is een blijvende inspiratiebron gebleven voor een aantal van zijn boeken. Hij beschrijft en analyseert zijn persoonlijke situatie en de familiegeschiedenis tegen de achtergrond van de wereldeconomie. Hij legt misbruiken van het Made in Italy-label bloot. Hij breekt ook een lans voor het opwaarderen van de creativiteit van degene die de stoffen weeft. Italiaanse stoffen worden gemaakt uit de fijnste materialen, zoals kasjmier. De producent van stoffen bedenkt prachtige patronen in mooie kleurschakeringen. Mode-ontwerpers en stylisten gebruiken deze stoffen om onder andere de groten der aarde te kleden. Maar niemand kent de naam van de textielproducent. Hij wordt niet vermeld op de haute couture die in musea wordt tentoongesteld. Nesi is een gedreven verdediger van het echte Italiaanse en bedreigde vakmanschap in de textielindustrie.
Velours uit Prato geeft je een persoonlijk en kritisch beeld van de Italiaanse textieindustrie.
