Cività di Bagnoregio

Cività di Bagnoregio, een geïsoleerd dorpje in de prachtige vallei van de ‘calanchi’, schittert in de zomer door zijn warme goudkleuren. Bij mist baadt de Cività in een mysterieus aandoende magische sfeer en priemt het dorpje trots boven de wolken uit. Zelf bezoek ik regelmatig deze bijzondere plek en telkens opnieuw weet de Cività me te bekoren met haar overweldigend, haast irreëel zicht.

Te voet
De Cività is een deelgemeente van Bagnoregio, maar ooit was het omgekeerd: de Cività was het belangrijkste centrum en Bagnoregio slechts een gehucht. Beide gemeenten waren verbonden door een natuurlijke heuvelrug. Door erosie en enkele aardbevingen (onder andere in 1695) werd de Cività echter ontkoppeld van zijn naaste buur. De aardbevingen veroorzaakten veel schade en na de laatste schok in 1794 besloten veel mensen het dorp voorgoed te verlaten en zich te vestigen in Bagnoregio. Ook de bisschoppelijke zetel en kathedraal werden hiernaartoe verplaatst.

Na de aardbeving van 1794 bouwde men een stenen brug, die in de Tweede Wereldoorlog vernield werd. In 1965 kwam er een definitieve brug in cement. Deze voetgangersbrug is 300m lang en vormt de enige toegang tot het dorpje. Er rijden dus geen auto’s en voor de bevoorrading worden Vespa Ape’s gebruikt.

Lees de rest van dit artikel in Buonissimo uitgave 2/2016 (juni 2016). Bestel deze uitgave of sluit aan als lid.