Het vulkaaneiland
Dolfijnen volgen de ferry uit Palermo, een scherp profiel met de donkere kleur van de lavastroom tekent zich af aan de horizon. Je nadert Ustica, de Zwarte Parel van de Middellandse zee.
Het eiland heeft zijn leeftijd: het is ontstaan een miljoen jaar geleden na de uitbarsting van een enorme onderzeese vulkaan van de grootte van de Etna, die meer dan drieduizend meter in de zee afdaalt.
De ruige zwarte rotsen waren vroeger niet zo geliefd door de schipbreukelingen, die ze het ‘Eiland van de Beenderen’ doopten. Ook de bannelingen die hier tot in 1961 werden gevangen gehouden hadden niet veel oog voor dit unieke natuurparadijs en de inwoners zelf waren eeuwenlang doelwit van piraten en barbaarse invallen.
Maar nu genieten de bezoekers van alles wat dit eilandje te bieden heeft te midden van een uniek natuurreservaat.
Het eiland van de sub
De plaatselijke vissers gidsen je graag naar de mooiste plekjes: de Grotta Azzurra, waar je huid alle kleuren van de regenboog krijgt, de Grotta dell’Oro met gouden schijnen of de Grotta Pastizza met halfverzonken tunnels.
Je hebt niet meer nodig dan een masker, een snorkel en vinnen om dit fantastisch natuurreservaat met een zeebodem rijk aan zwarte koraal, sponsen en algen in alle vormen, maten en kleuren te verkennen.
Voor een onvergetelijke onderwater ervaring ga je naar de Scoglio del Medico met Jonathan van het Dive Center van Ustica. Hij is hier geboren en getogen en kent de speciale routes op de zeebodem als geen ander. Met wat geluk maak je een fotoshoot van tonijnen, grote zeebaarzen, maanvissen, geelstaarten, schildpadden en barracuda’s die voorbijzwemmen in prachtige waterplantweiden. Je duikt hier dan ook in de ‘long van de Middellandse zee’.
Voor een archeologische duik in het verleden ga je dan weer naar Punta Cavazzi.
Niet alleen zee
Ustica is niet zomaar een zwarte lavarots met een wilde mediterrane plantengroei. De zee loopt over op het land langs trappen omzoomd met hibiscus en in de murales op de huisjes van de baai van Santa Maria.
Het kleine bewoonde centrum oogt als een amfitheater rond de baai van het haventje en van hieruit vertrek je langs de Sentiero del Bosco of de Sentiero del Mezzogiorno met de minibusjes, de scooter, de fiets, te voet of waarom niet op de rug van een ezeltje.
Je ontdekt de resten van prehistorische hutten, waterreservoirs en begraafplaatsen uit het bronzen tijdperk. Je volgt de sporen van Feniciërs, Grieken, Carthagers en Romeinen in de antieke nederzetting van de Rocca della Falconiera. Je houdt stil bij de versterkte wachttorens van de Monte Guardia dei Turchi en Santa Maria en bij zonsondergang laat je je blik gaan over de baai, het vissersdorpje, de Falconiera en de zee natuurlijk.
Niet te missen
Misschien wil je toch wel iets proeven van de plaatselijke gastronomie? De lokale linzen worden gevierd tijdens de “Anticchia i linticchia” van 24 tot 30 juni en alle restaurantjes wedijveren met verse visschotels.
Voor sporters is er van 15 tot 20 juli de jogging tour van het eiland en voor de bons vivants in augustus de zang- en dansfeesten van San Bartolo en San Bartolicchio.
Info